“ตอนนั้นเราคิดว่าใครจะมาถ่ายบ้านเรา หม้อก็เก่า ถ้วยชามก็เก่า แต่พอเขามาถึง… กลับถามว่า ‘มีหม้อเก่า ๆ ดำ ๆ ไหมครับ?’” เรื่องเล่าจาก พ่อหลวงมานพ บุญยืนกุล แห่งบ้านป่าเกี๊ยะ จังหวัดเชียงใหม่ ที่สะท้อนให้เห็นว่า — สิ่งที่ชาวบ้านมองว่า “ธรรมดา” ในวิถีชีวิตประจำวัน อาจเป็น “คุณค่า” ที่ผู้มาเยือนเฝ้ามองหา โฮมสเตย์บ้านป่าเกี๊ยะ เริ่มต้นจากความเชื่อเล็ก ๆ ของคนสองคน ที่อยากแบ่งปันวิถีเรียบง่ายของชุมชนให้คนภายนอกได้สัมผัส จากวันแรกที่ไม่แน่ใจว่าจะมีใครสนใจ จนวันนี้ “การท่องเที่ยวโดยชุมชน” กลายเป็นพื้นที่เรียนรู้ร่วมกันระหว่างเจ้าบ้านและผู้มาเยือน “นักท่องเที่ยวหลายคนแค่ได้ไปสวน ไปไร่ ไปอยู่กับชาวบ้าน ก็มีความสุขแล้ว” — บุเดอะ บุญยืนกุล (แม่หลวงบ้านป่าเกี๊ยะ) กล่าวอย่างอ่อนโยน ความสัมพันธ์เล็ก ๆ ที่เกิดขึ้นจากการแลกเปลี่ยน เรียนรู้ และเปิดใจ ทำให้ชุมชนมองเห็นคุณค่าของตัวเองชัดขึ้น “เราได้เรียนรู้จากเขา เขาก็ได้เรียนรู้จากเรา” — สุวรรณี บุญยืนกุล และ อาปิ โอยแม ตัวแทนเยาวชนรุ่นใหม่ของหมู่บ้าน บอกเล่าถึงแรงบันดาลใจที่ผลักดันให้พวกเขากลับมาทำงานพัฒนาชุมชน และเชิญชวนคนรุ่นใหม่ให้มาสัมผัสเสน่ห์ของวิถีดั้งเดิม
